Een pagina over mij. Ok dan.

Ik ben Pascal Pluijmaekers, 45 jaar, al ruim 29 jaar samen met mijn pupke Audrey en vader van 2 jongens…

Waarom schrijven mensen een blog heb ik me wel eens afgevraagd? Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik ‘op een andere manier iemand wil volgen dan ik al doe’… Digitale ‘vriendschappen’ via Twitter en Facebook zijn meestal oppervlakkig (soms niet, maar dat is de enkele uitzondering) en live vriendschappen is toch net even anders. Laat ik daar ook niet teveel digitaal over uitwijden, dat doe ik liever live met een goed glas wijn erbij!

Goed; een blog dus… Waarom? Ik strooi natuurlijk Facebook vol met alle lekkers (althans dat vinden mijn tafelgenoten) en de laatste tijd krijg ik steeds vaker het verzoek voor het recept… Prima vraag natuurlijk, maar tegelijkertijd ook een uitdaging; ik ben niet echt van het ‘met een recept koken’. Tegelijkertijd kan een recept (eventueel een combinatie van recepten) een goede start zijn om je te laten inspireren tot ‘je eigen ding’ – en dat is precies wat mijn hoofddoel is. Zoervleisj zijn tientallen, zo niet honderden recepten van, maar ik wil ‘mijn eigen ding doen’.

Mijn kookpassie is aangewakkert door een ergernis eigenlijk: je weet tegenwoordig niet meer weet wat je eet; pak bij de supermarkt een gepaneerde varkensschnitsel (leg hem vooral ook weer terug daarna) maar lees wel het etiket; dan ben ik toch echt geschokt als daar op staat dat er 69% varkensvlees in een gepaneerde varkensschnitsel zit. Kijk; dat er kruiden en paneermeel in zitten dat kan ik zelf bedenken, maar 31% toevoegingen???
Een ander voorbeeld is aardappel anders… Heerlick! Een mooie ovenschotel, met aardappelschijfjes die met een pot onbekend goedje wordt overgoten en vervolgens heerlijk naar knoflook en ham/kaas ruikt en smaakt. Maar wat zit in dat goedje? Lees het etiket en je wordt niet blij; oneindig veel E-nummers. Het alternatief is om het zelf te maken; 5 minuten meer werk dan het potje, maar je weet wel (in grotere mate) wat je eet.

Dat ik graag kook dat wisten jullie al; dat dat een van mijn echte passies is, dat is daar een afgeleide van en dat ik het leuk vindt als andere mensen genieten van hetgeen ik maak, dat maakt het dat ik ook een blogje ben begonnen. Ik ga nog geen toezeggingen doen over hoe vaak er dingen bij komen, maar een minimum van 1x per week lijkt me wel te doen. Waarschijnlijk wel vaker 🙂

Uiteraard ben ik ook benieuwd naar wat jij ervan vindt; laat me dat gerust weten – er zijn diverse digitale (of analoge) wegen die naar Jabeek leiden.

Ik zou willen afsluiten met een van de gedachtes waar ik constant mee bezig ben: koken hoeft niet moeilijk te zijn, als het maar lekker is. Laat je inspireren en #vivelavie!IMG_0349